BU SAVAŞA BİRDE BÖYLE BAKMALI 1

Rusya-Ukrayna savaşının 20. Gününde Türk Medyasına bakın kaç tarafa evrildiğini görüyorsunuz?

A) ABD-AB fonları ile beslenenler.

B) İktidar desteği ile yürüyenler.

C) Erdoğan nefreti ile yaşayanlar.

D) Türkiye gerçekleri ile haykıranlar.

Dört cepheye bölünmüş bu taraflı olma durumunu nasıl okumalı?

Birinci cephe ABD-AB fonları ile kendi ülkelerinin insanını onların dümenine bağlamaya çalışan tabiri caizse ‘beslemeler’ diyerek haksız olunmayacak bir güruh var. Besleme diyorum çünkü kendi öz kaynakları ile yaşam süremiyorlar. Fonlandıkları kadar fikir sahibiler. Fonları kadar cesur, fonları kadar kararlılar. Fonları kesildiğinde fon arayışından başka bir meziyetleri yoktur. Ne düşünce üretebilirler ne de üretmek için idealleri vardır. Onlar için varsa yoksa efendilerine sadakatle hizmet etmek vardır. Geriye kalan her şey çağ dışıdır, modası geçmiştir.

İkinci cephe ise iktidarların dümeninde yüzerek varlıklarını sürdürenler. Bunlar için hiçbir hakikatin önemi, iktidara yaranmak kadar değerli değildir. İktidara yalakalıktan başka gerçekleri olmuyor. Rüzgar gülü gibiler. Her yana dönebilirler.

Üçüncü cephede ise tuhaf bir yol arkadaşlığı görülüyor. Düne kadar “Nato Defol !” diyen reformist beyler bu gün ‘Erdoğan nefreti’ ile yaşam buluyorlar. Yüzlerinde ki şeytani işbirlikçiliği süslü, ‘barış,  adalet, özgürlük’ sözcükleriyle saklıyorlar. Sanırsın aç insanın özgür olması mümkünmüş de… Aç insana adaleti nasıl sunacaklarsa. Geceleri, gündüzleri  ‘Erdoğan nefreti’ ile geçiyor. Nato seviciliği  ‘Erdoğan nefreti’ ile kamufle ediyorlar.  ABD-AB köleciliğini süslü ve sahte  ‘barış,  adalet, özgürlük’  taleplerinin dibine saklıyorlar. Birinci cephedekilerle ortak temele sahipler. Hepsi sözde ‘Atatürkçü’ ama ‘KEMALİZM’i ağızlarına alamazlar. Hatta duyduklarında elektriğe çarpılmış gibi çıldırıyorlar. Kuduzcasına saldırıyorlar.

Dördüncü cephede ise Türkiye gerçekleri ile yüzleşmiş ve sorunlara Türkiye cephesinden çözümler üreten, kendi öz kaynakları ile ülke insanına ulaşmaya çalışan, bir avuç yurtsever var. Ellerinde sadece ekmeğinden artırıp bilinciyle donattığı yurtseverlik duruşu var.

Süslü salonlarda yaldızlı masaları yok. Ama ustura kadar keskin birikimleri var. Hiçbir aldatıcılığa pabuç bırakmayacak kadar bilgi yüklüler, kahırla yürünecek yolun bilincindeler.  Türkiye gerçekleri etrafında kimseyi ötekileştirmeden tüm yurtseverlerle omuz omuza olmayı görev kabul ediyorlar.

(Devam Edecek)