İnsanoğlu 2 milyon yıldır (Arkeolojiye göre ateşi bulan atalarımız Homo Eractus-) mavi gezegende yaşama tutunmuş gidiyor. 14 Mart 2018 de kayıp ettiğimiz ünlü fizikçi Stephen W. Hawking’ e göre doğanın tahrip edilmesi bu gün olduğu gibi sürmesi sonucunda 600 yıl sonra mavi gezegende insan türü olmayacak. Hal böyle…

İnsanlık, tarih boyunca çeşitli inançların ritüellerine göre ölülerini gömme alışkanlıkları göstermiştir. Toprağın altını kuşkusuz biz bilemeyiz ancak inançlarına göre dünyadan götürdükleriyle baş başa kalacağıdır. Mısır Firavunları yanlarında servetlerini götürmekle yetinmemişler, bu gün hayranlık uyandıran mezar yerleri inşa ettirmişler. Çok tanrılı dönemlerde ölü gömme biçimleri çok çeşitlilik göstermiştir.

Tek tanrılı inançlarla bu gösterişli gömü işleri biraz daha sadeleşmiş ve İslam’ın Peygamberi ile beraber gösterişten tamamen sıyrılıp herkesin eşit duracağı bir durum almıştır. Hatta eşinin son hastalığında şöyle söylediğini rivayet etmiştir;

  "Allah, Yahudi ve Hristiyanlara lânet etsin, Onlar, peygamberlerinin kabrini mabed haline getirdiler." 

Hz. Âîşe diyor ki:  "Eğer bundan korkulmasaydı, Hz. Peygamberin kabri dışarıdan belli olacak şekilde yapılacaktı." (Buhâri, Cenâiz, 916).

Böylesine mütevazi bir yol gösteren bilgiler varken kim ondan daha iyisini, onun adına yapabilir ki?

Sonra “israf haramdır” derken acaba neyi amaçlamıştır ki?

Örneğin görkemli mezar yerleri yaptırıp orada yatanlardan çok farklı görülmek, ölenin bir dileği olabilir mi, yoksa geride kalanların gösteriş ve doymak bilmeyen ihtirasları mı?

Dün bayram önüydü. Bu gün yaşamda olmayan değer verdiklerimizin mezarlarını ziyaret ettim.  Kayadibi Mezarlığına gömülü olan rahmetli Kazım Kayadipli’nin kabrine gittim. Yakınında hayrat vardı. Mezar taşının üzerinde ki tozları temizledim. İçin için anılarımızı andım. Çok değerli biriydi benim için. Rahmetle andım. Sonra ailemi, arkadaşlarımı ziyaret ettim. Oradan Milli Mücadele Şehidimiz Mehmet Emin Efendi anıtını ziyaret ettim. En son Hürriyet Şairi Hicivin babası Heccav Şair Eşref’in mezarını ziyaret ettim. Ruhları şad olsun.

Mezarlıkta onlarca tanıdığımın mezarlarını gördüm.

Toprağın altı eminim ki çok eşitti.

Ancak toprağın üstü, insan elinin değerek, bağıra bağıra haykıran eşitsizliği, doymak bilmeyen gösteriş düşkünlüğünü, görgüsüzülüğü sergilediğini de gördüm. Toprağın üstünde ‘israfı haram’ kılan bir inanç adına bu görgüsüzlüğün hoyratça sergilenmiş olması herkesten öte, orada yatan ölüye haksızlık sayılmaz mı?

İslam’ı anlatan web sitelerini taradım acaba kabir işlerine nasıl bakıyorlar diye. Bulduklarım benim düşündüklerimle örtüşmüştü.

Aşağıda ki link değerli bilgiler veriyor. Gösterişli kabir işlerini “israf haramdır” diyor kısaca. İşte bulduğum linkler;

1. https://www.risaleajans.com/soru-cevap/kabirlerin-hazirlanisi
2. https://sorularlaislamiyet.com/mezarligin-sekli-nasil-olmalidir-kabir-nasil-hazirlanir
3. Bu da 2018 yılnda gerçekleşen akademik bir kongre kitapçığını bilgi için başvuru yapılabilsin diye verelim :   “Uluslararası Türk-İslam Mezar Taşları Kongresi Bildiriler Kitabı” (PDF) https://akademik.adu.edu.tr/bolum/fef/sanattarihi/webfolders/files/I.%20Uluslararas%C4%B1%20Turk%20Islam%20Mezar%20Taslar%C4%B1%20Kongresi%20Bildirileri.pdf

Müslüman Türk mezarlarının en önemli özelliği tüm mezarlıkların servi ağacı ile taçlanmış olmasıdır, yem yeşil durur. Yaz kış yeşildir.

Bayramınızı kutlarım.