Bu bir niyet veya temenni değil.

ABD'ye yaslananlar kendilerini uçuruma sürüklüyor.

2002 den beri süren AKP iktidarlarına bakınca kolayca anlaşılacak bir olgudur. Hem muhalefet hemde iktidar açısından durum aynıdır.

ABD'ye yaslanmadan hükümet olunmuyor ama ona yaslanarakta iktidar olunamıyor.

Gördüğümü yazıyorum sadece, nedenini yazmak buraya sığmadığı gibi, yüküde ağırdır. Ağırlığı akademik değerden geliyor. Buna hem konumum gereği yetkin değilim, hemde kurumsal değilim. Sadece 60 yılımın 45 ini bu uğurda yaşamışlığım demekle yetinmeliyim.

AKP yaklaşık 20 yıldır Türkiye'yi yönetiyor görünüyor. Buna katılmıyorum. Şöyleki; 20 yılda ilerleyen sadece AKP Genel Başkanı Sn. R.T. Erdoğan. Bundan başka süreklilik gösteren kim var? 

En göz açıcı durum AKP nin Milli Eğitim Bakan'ı sayısı. Tam 7 bakan eskittik. Her biri birbirinden çok farkılı yol haritaları ile yürüdüler. Hiç biri birbirinin devamı olmadı. Bu enterasan bir belge sayılmaz mı?

Diğer tarafta Ana Muhalefete bakıyorum, ABD ye gidip icazet alan ne keli felli Genel Başkanlar vardı, hangisi bu gün iktidar olabildi? Neredeler şimdi?

Sayısız seçim yenilgisini görmezden gelip, hala Türkiye'ye umut diye gösterilen CHP Genel Başkana bakarmısınız; "R.T. Erdoğan'ın karşısında Ben Cumhurbaşkanı Adayıyım" diyememenin basit ve kurnazca felsefesini yapıyor.

Anamuhalefetin Türkiye'nin bir seçeneği olmamasının sebebi bu Genelbaşkana ne denir? Bu kadar basit bir denklemin içinden çıkamayan "Delege Sultası" ndan Türkiye ne kazanabilir?

% 35 oyla hükümet olan AKP, bu gün ülkenin battı denildiği günde anket sonuçlarında hala % 30 dan aşağı düşmüyorsa bu bilimsel bir incelemeyi hak etmiyor mu?

Analitik düşününce umutsuzluk çöpe gidebilir. Ama işin içine oturmak girmemeli.

Türkiye'nin en başarılı olduğu dönemler, en umutsuz göründüğü zamanlardır. Yeterki sahte ışıklardan gözümüzü bir şekilde ayıralım.

Cahilden nasihat almamak için tevazuyu yere çalmalı. İbn-i Haldun böyle öğüt veriyor.